Tunel - brama

Misja: "Południowe ziele"

Kazekage ze spokojem i zainteresowaniem popatrzył na trzech geninów z jego wioski. Przyjrzał się dokładnie każdemu z nich, przy okazji sprawdzając w papierach informacje o nich. Wszystko to szło mu dosyć szybko, bo miał każdą kartę przygotowaną na biurku.
- Dobrze.. W takim razie zabierzcie swoje rzeczy i macie się spotkać przy wejściu. - Kage zaczął szybko pisać coś na kartce, po czym złożył ją i wręczył młodzikowi, który zgłosił się najwcześniej.
- Jest was tylko dwóch, więc będzie to dla was nie lada wyzwanie. Możecie odejść. - Wskazał ręką, by Ci rozpoczęli swoją podróż i sam zaczął wpatrywać się z lekkim nieprzekonaniem w okno.

Tutaj rozpoczyna się wasza misja. Na początek muszę chciałbym sprawdzić poziom waszego pisania. W tym celu musicie wykonać pierwsze zadanko, składające się z kilku podpunktów:

- Standardowo opiszcie drogę, którą pokonaliście od gabinetu Kazekage do bramy. Możecie w nim zawrzeć, np. szybki kurs do domu i przygotowanie najpotrzebniejszych rzeczy.

- Poznać się przy bramie i wybrać lidera, który będzie przewodził w waszej małej drużynie. Z tym opiszcie przemyślenia, odczucia związane z misją czy nawet stosunek względem drugiej osoby w drużynie.

Po wyjsciu z pokoju kage Agüero wolnym krokiem maszerował wzdłuz tunelu. Na jego tważy zarusowywał sie niewielki usmiech. Nie intereoswały go malownicze obrazy znajdujace sie na scianach chociazby ten przedstawiajacy wizerunek Kazekage. Jego uwaga starała sie raczej skupic na jednym. Postaci kroczącej z nim ramię w ramię. Ani przez sekunde nie spuszczał oczu (przysłonietych ciemnymi okularami) ze swojego towazysza. Był to w pewnym sensie piecio minutowy test w którym Agüero próbował wychwycic jak najwieecej szczegułów.
*czytam z ciebie jak z otwartej ksiazki gosciu,
po kilku godzinach spedzonych poza murami wrocisz z płaczem do wioski*
Przyspieszył kroku i zaszedł mu drogę. Usmiechajac sie serdecznie
*miejmy to za sobą* wyciągnał reke i rzekł ...

- Miło mi jestem Agüero. A ty ?

Słońce było bardzo wysoko i paliło niemiłosierni, ale dla Darumy był piękny dzień, gdy ucieszony przyszedł w wyznaczone miejsce, czekając na instrukcje. Wiedział tylko że Kazekage kazał przyjść mu tutaj i czekać na ....... właśnie na co, tego zapomniał zapytać się chuunina który powiedział mu o spotkaniu. *Eh nieważne* pomyślał i usiadł przy bramie rozmawiając z osobami pilnującymi jej. W czasie tej rozmowy dowiedział się interesujących rzeczy, jak wyglądają niebezpieczniejsze misje oraz jak wyglądał u nich egzamin na chuunina. Czekał cały czas....... i myślał nad egzaminem.... Czekał.

Doszedł to miejsca spotkania gdzie mieli przybyć przed podróżą na egzamin na chunnina.Zauważył pewną osobę która czekała Hmm czyżby to był członek mojej drużyny? podszedł do niego i się przywitał Witaj jestem Shika jesteśmy chyba w jednej drużynie, od dawna już tutaj czekasz? Czekał na odpowiedz. Jego czoło pociło się dzisiaj upał daje sobie we znaki, mogło by trochę powiać. Przetarł czoło z potu i usiadł musiał odpocząć od treningu który skończył.
Sam nie wiedział jeszcze w jakim kraju się egzamin odbywa. miał tylko na dzieje że nie będzie to w jakimś zimnym miejscu, przez całe życie mieszkał w Sune, mogło by się do źle dla niego skończyć

NARRACJA

Genini byli grzecznie zebrani przy bramie, więc brakowało już tylko kogoś, kto poinformował by ich 'co, gdzie i kiedy' oraz ostrzegł i dał kilka rad. Zadanie to przypadło oczywiście Kage wioski, bo komuż by innemu. Hokage szedł dość szybkim, zdecydowanym krokiem w stronę bramy. Gdy dotarła na miejsce najpierw dokładnie przyjrzała się każdemu, jakby się zastanawiał, czy są świadomi ryzyka, jakie ciągnie za sobą uczestnictwo w egzaminie na Chuunina. Po chwili chrząknęł znacząco.
-Słuchajcie.- Przemówił powoli i spokojnie. Głos miał bardzo donośny i charyzmatyczny czego na pewno Genini nie przeoczyli. -Jak zapewne już wiecie, zebraliście się tu, by udać się na egzamin. A moim zadaniem jest przygotować Was na to psychicznie. Zadanie, które będziecie musieli wykonać nie należy do najlżejszych. Co za tym idzie, natraficie na niezliczoną ilość pułapek, które mam nadzieję dacie radę ominąć. Radzę Wam wziąć to sobie na poważnie, bo ten egzamin to nie przelewki.- Ciągnę dalej swoim spokojnym, monotonnym głosem, uważnie patrząc to na jednego, to na drugiego. Zastanawiał się, czy są wystarczająco dobrze przyszykowani i z jakimi siłami przeciwników przyjdzie im się mierzyć.
-Egzamin odbywa się w KiriGakure. I macie chyba świadomość, że możecie tam zginąć?- Zadał pytanie retoryczne. Szczerze wątpił, żeby mogli zginąć na tym teście, ale nastraszył ich, może będą dzięki temu bardziej się starać.
-I jeszcze jedno - jeśli nie czujecie się na siłach możecie zrezygnować teraz, albo wcale.- Dodał ostatnie zdanie po krótkiej pauzie. Nie czekała na ich odpowiedzi, dając im w ten sposób chwilę na przemyślenie wszystkiego, po czym obrócił się na pięcie i zniknął w kłębach dymu.

Tekst za pozwoleniem Raissy.

No to wio!

Daruma przyjrzał się chłopakowi z drużyny - jestem Daruma, nic nie warta poznania osoba - powiedział irytującym głosem. Po chwili dostrzegł idącą w ich stronę osobę w ubraniu Kage.
- K....Kage.....Kazekage idzie tu - mruknął wyraźnie zdenewowany do siebie po czym szybko poprawił krawat i czekał.
Kazekage wydawał się taką spokojną osobą a zarazem, aż czuł siłę przez niego przepływającą. Daruma ukłonił się, gdy tylko Kage przybył, po czym zaczął wsłuchiwać się w jego słowa.
- A więc egzamin będzie odbywał się w Kiri - powiedział cicho po czym głośniej dodał - z raz podjętej drogi, nie powinno się zbaczać - widać było uśmiech na jego twarzy.
*Ale czy na pewno czuję się na silach, przecież można tam zginąć* zaczął swoje rozmyślania na temat egzaminu
*Tak, poddaj się. Nie masz szans na wygranie.... buu nawet na dojście do tej wioski.... poddaj się przecież obaj wiemy że jesteś tchórzem*
*Tchórzem* warknął w myślach i ruszył w kierunku wioski Kirigakure, gdzie miał się odbyć egzamin mający na celu ukazanie czy jest już chociaż w połowie mężczyzną oraz czy jest w stanie dotrzymać obietnicy z dzieciństwa o której nigdy nie zapomniał.

Nic nie warta osoba? z daleka zauważył jak Kage Idze w ich stronę a ten tu czego chcę widać było że nie przepada za Kazekage, lecz nie dawał po sobie poznać tego. Wysłuchał tego co powiedział. Jeśli zginę to z uśmiechem na twarzy Kage znikł w gęstym dymie a Daruma zaczął iść Jaki mało mówmy, ale muszę zanim iść bo sam nie wiem gdzie leży Kiri. Ruszył zanim utrzymywał kilku metrowy odstęp od niego sam też nie przepadał za rozmowami, więc było mu to na rękę. oby podróż obyła się bez niespodzianek Daleka droga przed nimi, pogoda jak na razie im sprzyjało oby się to nie zmieniło. Dobrze że Shka zjadł parę owoców przed podróżą a jego obłęd się nie ukazuje to też jest jak dla niego dobra wiadomość mam nadzieje że ciężki trening nie poszedł na marne i uda mi się zdać egzamin

Daruma otworzył oczy i widząc nadal zamglony obraz przetarł je. Zeskoczył z drzewa i zaczął szukać czegoś do zjedzenia. Miał szczęście ponieważ po prawej stronie rosły jagódki, które zerwał jak najwięcej i zjadł, zostawiając trochę na później. Daruma usiadł na ziemi i wyciągnął mapę zaznaczając gdzie jest i w którą stronę teraz iść. Gdy już to wiedział schował mapę, po czym ruszył dalej w kierunku KiriGakure.
- OleOleOleOle... - wygram ten egzamin to pewne jest - podśpiewywał sobie pod nosem.

Daruma w oddali zauważył tunel prowadzący do wioski.
- Eh... nareszcie wioska, nareszcie dom, nareszcie piasek, nareszcie upał - mruczał pod nosem ucieszony i powoli zbliżał się do celu. Była już noc a on podróżował od paru dni z przystankami tak by móc od razu po przyjściu do wioski rozpocząć trening. Gdy był już parę metrów od tunelu prowadzącego do wioski nagle pojawił się strażnik przed nim w celu identyfikacji osoby. Kraj Wiatru nadal był bardzo ostrożny, gdyż kiedyś toczyli wojny bez przerwy a jeszcze ataki na wioskę... . Gdy strażnik zobaczył oraz rozpoznał opaskę i Darumę zaczął z nim gawędzić na temat egzaminu. Daruma po godzinie uwolnił się od ciekawskiego strażnika i ruszył w stronę swojego ulubionego miejsca do treningu.

Ku bramom Sunagakure, zbliżała się dość szybko zakapturzona postać, odziana w szarawy płaszczyk z jakimś dziwnym nadrukiem na plecach. Podchodząc bliżej bram jak i samej wioski, zwolniła kroku, a następnie przed nosy strażników wetknęła jakiś świstek z pieczęcią od Raikage. Panowie grzecznie, co dziwne w tej wiosce, zaprosili ją do 'środka'.
Będąc już w samej głównej wiosce w kraju wiatru, na usta Sayu wpełzł ciepły uśmiech, a całe ciało mogło odetchnąć. Podróżując najpierw przez morze, gdzie o mało co nie zostałaby zabita przez sztorm, a następnie przez pustynię, na której by zdechła, gdyby nie natrafiła na oazę, czuła pewną satysfakcję, że dotarła do tego miejsca. Spytacie po co ona tu jest.. W sumie nawet osoba pisząca ten post nie wie, ale coś się wymyśli na poczekaniu. Dziewczyna odpięła płaszcz, bo myślała, że się iście ugotuje w tym stroju: teraz w szparze pomiędzy jednym i drugim płatem rozpiętego ubrania widać było krótką, czarną sukieneczkę. 'Obca' z wioski Kumogakure, udała się do pobliskiego baru, by chociażby wypić sake, co było ostatnim krokiem do pełnego zadowolenia.

zt.

Dziewczyna nazywana Sayuri nie zawitała jednak na długo w tejże mieścinie. Po zachowaniu jednego z tutejszych, odechciało jej się dalszego zwiedzania Sunagakure. Czym prędzej skierowała się do bram wioski i przez nią przeszła, udając się do rodzimego kraju. Będąc już poza tamtym miejscem, odetchnęła z ulgą. Wcześniej czuła jakby ciężar na swych barkach, jakby do ziemi przyciskał ją dwu tonowy ładunek. A bynajmniej miała nadzieję, że w domu na spokojnie sobie odpocznie.. Przecież ile już jej tam nie było! Zaniechała treningu przez miesiąc, więc wypadałoby to zmienić.
zt. Do Kumogakure - 60h. >>